Blue Template

ofe ranking, którym zarządza Generali PTE, dynamicznie rozwijał się w minionym roku. Dość istotnie wzrosła także wartość aktywów w zarządzaniu - o 35 proc., gdy średnia rynkowa wyniosła 24 proc. Wartość kasy, którymi zarządza fundusz, przekroczyła zaś w 2010 r. 10 mld złotych. Istotnie wrosła też cyfra rachunków uczestników prowadzonych poprzez firmę. Zwiększyła się o 16 proc. (średnia rynkowa to 3 proc.), do ponad 850 tys. Co ciekawe, PTE poprawiło wyniki inwestycyjne. Po obniżce opłat pobieranych poprzez fundusze spadły bowiem przychody towarzystw. Natomiast nie w sytuacji Generali, który był jednym z dwóch towarzystw, których przychody ogółem wzrosły. Było to możliwe, dzięki wzrostowi dochodów z kontrolowania aktywami. Wynikał on nie tylko ze wzrostu aktywów, a co za tym idzie - liczby klientów. Obniżka opłat ubezpieczenia majątkowe z początkiem 2010 r. spowodowała bowiem likwidację kwotowego ograniczenia wysokości dochodów z kontrolowania aktywami (Generali miało ten limit ustawiony poprzednio na bardzo niskim poziomie). Pomimo dość istotnego wzrostu kosztów spółka wypracowała wysoki dochód pieniężny. Dynamika jego wzrostu była jedną z najwyższych w branży. Ważną część w zysku spółki stanowiła jednakże dywidenda od podmiotu zależnego - Generali Finance, spółki serwisowej grupy. Na pozycję spółki w rankingu PTE najmniejszy wpływ miały osiągnięcia inwestycyjne funduszu emerytalnego w ubiegłym roku. Wypracował najsłabszy wynik wśród wszystkich OFE, w przeciwieństwie do 2009 r., gdy był najlepszy. Kapituła rankingu, w której zasiadali uznani eksperci rynku finansowego wyłoniła zwycięzców wśród ośmiu branż rynku finansowego. Zestawienie najlepszych Powszechnych Towarzystw Emerytalnych powstało m.in. w oparciu o ocenę ich kondycji finansowej, dynamiki rozwoju , a ponadto osiągnięć w zakresie inwestowania składek kontrahentów. Generali PTE było jednym z dwóch towarzystw, których przychody w roku 2010 ogółem wzrosły. Na początku przyjrzyjmy się zachowaniu rynku kapitałowego. W końcu od tego rynku w dużej mierze zależy dobrobyt emerytów w długim okresie. W tym przypadku skupić się trzeba na największym indeksie giełdowym szerokiego rynku w Stany Zjednoczone. Uśredniona roczna stopa zwrotu z indeksu S&P500 od 1871 roku do marca 2011 wynosiła 2,01% w ujęciu prawdziwym, czyli po uwzględnieniu inflacji. Jeżeli dodamy do tego dywidendy wypłacane poprzez firmy z tego indeksu, to ubezpieczenia oc średnioroczna stopa zwrotu wyniesie 6,68%. To dosyć dużo, bo jeżeli już założymy, że korzyści są co roku reinwestowane i dodamy do tego magię procentu składanego, to de fakto oszczędzanie wydaje się być lukratywne. Oczywiście trudno będzie znaleźć kogoś, kto uzyskał stopę zwrotu z tego okresu, ponieważ przekracza on maksymalną długość ludzkiego życia. A dodatkowo, należy wziąć pod uwagę moment wejścia na rynek, czyli zakupu papierów wartościowych. Nieodpowiedni moment w dużej mierze ograniczyłby korzyści potencjalnego emeryta. W przypadku S&P500 bessy trwały poprzez 40% podanego przedziału czasu i przyniosły średnią łączną stratę w wysokości 65%. Na korzyść emerytów przemawia jednakże fakt, że 60% czasu to rynek byka, który dał łączną realną stopę ranking ofe zwrotu 2075%. Więc opłaca się oszczędzać, inwestując na giełdach, niemniej jednak raczej w długim terminie i pod warunkiem otrzymywania dywidend od spółek, w które inwestujemy. Jak wiadomo, rynki w znaczącej liczbie sytuacji preferują zaskakiwać swoją zmiennością. Kryzysy finansowe są tego najlepszym przykładem i niełatwo nie zauważyć, że wyłącznie nieliczni zarabiają w czasie załamania na rynku i bynajmniej nie są to emeryci. Załóżmy zatem, że w pewnym kapitałowym systemie emerytalnym, tożsamo jak w Polsce, składki od osób pracujących są pobierane przez fachowo zarządzanie fundusze emerytalne. Fundusz może podzielić składkę na dwie części: pierwszą zainwestuje w obligacje skarbu państwa, a drugą w akcje spółek notowanych na giełdach. Sprawdźmy, jakie możliwe przeciętne stopy zwrotu mogli dostać dla własnych kontrahentów zarządzający funduszami emerytalnymi. W tym celu przeanalizujemy zachowanie bardziej rozwiniętego niż polski rynku finansowego w Stanach Zjednoczonych. Taka analiza da odpowiedź na pytanie, czy warto oszczędzać w kapitałowym systemie emerytalnym i jeśli tak, to w jaki sposób.